Κάντε FOLLOW και ΕΔΩ αν θέλετε: https://bit.ly/evan_gian_instagram

Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβηκε στο βήμα του Βελλιδείου και ανακοίνωσε ένα πακέτο μέτρων 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πίσω του έγραφε «Ορίζοντας Ελλάδα». Και το ονόμασε «Συμφωνία Προόδου και Ευημερίας».

Την επόμενη μέρα τα κανάλια είχαν πάρει φωτιά. Κουμπαράς 60.000 ευρώ για κάθε παιδί. Επίδομα Χριστουγέννων 500 ευρώ στο Δημόσιο. Κατώτατος στα 1.000. 400 ευρώ στους συνταξιούχους. Παντού. Παντού τα ίδια νούμερα, με το ίδιο γραφικό, στην ίδια σειρά.

Και θα μου πεις τώρα, ρε μεγάλε, τι σε πείραξε; Καλά δεν είναι; Κάτσε.
Σε αυτό το βίντεο δεν λέω αν τα μέτρα είναι καλά ή κακά. Λέω πότε έρχονται και σε ποιον πραγματικά φτάνουν. Γιατί εκεί κρύβεται όλη η ιστορία.

Πήρα λοιπόν τον κουμπαρά των 60.000 και κάθισα και τον υπολόγισα. Ο λογαριασμός ανοίγει τα δύο πρώτα χρόνια από τη γέννα, το κράτος βάζει ένα ευρώ για κάθε ευρώ που βάζεις εσύ, με πλαφόν 1.200 ευρώ τον χρόνο. Έκανα τη σύνθεση για δεκαοχτώ χρόνια. Ο γονιός βάζει γύρω στις 24.650 ευρώ. Το κράτος άλλες τόσες. Σύνολο σχεδόν 49.300. Οι 60.000 του τίτλου βγαίνουν μόνο αν από πάνω πέσουν και αποδόσεις — γιατί δεν είναι κουμπαράς, είναι επενδυτικός λογαριασμός. Και για να πιάσεις το νούμερο πρέπει να βάζεις εκατό ευρώ τον μήνα, κάθε μήνα, για δεκαοχτώ συνεχόμενα χρόνια. Χωρίς κενό. Χωρίς μια απόλυση, χωρίς μια αρρώστια, χωρίς ένα ψυγείο που χάλασε.

Και εδώ τσαντίζομαι εγώ. Γιατί την ίδια στιγμή, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το πρώτο τρίμηνο του 2026 λένε ότι το ποσοστό αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών είναι μείον 3,3%. Για κάθε 100 ευρώ που μπαίνουν, βγαίνουν 103,3.

Στην ευρωζώνη το ίδιο νούμερο είναι συν 14,3%. Δηλαδή φτιάχνουμε ένα μέτρο για νοικοκυριά που μπορούν να αποταμιεύουν, σε μια χώρα όπου το μέσο νοικοκυριό αποταμιεύει αρνητικά. Όποιος δεν μπορεί να βάλει, δεν παίρνει τίποτα — γιατί η κρατική συνεισφορά είναι συνάρτηση της δικής σου.
Μετά κοίταξα το ημερολόγιο. Και το ημερολόγιο μιλάει μόνο του.

Πριν την κάλπη: αναδρομικά ενοικίου στις 25 Σεπτεμβρίου, ΕΦΚ στους αγρότες την 1η Νοεμβρίου, 400 ευρώ στους συνταξιούχους στις 30 Νοεμβρίου, αυξημένες συντάξεις τέλη Δεκεμβρίου. Εφάπαξ λεφτά, σε λογαριασμούς, μέσα σε τρεις μήνες.

Μετά την κάλπη: ο κουμπαράς τον Ιανουάριο του 2027, ο κατώτατος τον Απρίλιο του 2027, το επίδομα Χριστουγέννων στο Δημόσιο πρώτη καταβολή Δεκέμβριο του 2027. Και μετά το μετά: κατώτατος στα 1.000 το 2028, προκαταβολή φόρου στο 50% το 2028, τέλος επιτηδεύματος στην Αττική το 2029, ρεύμα μείον 30% έως το 2029.

Καταλαβαίνεις τι λέω; Ένα κομμάτι του πακέτου δεν αφορά καν την τετραετία που ζητάει. Αφορά το τέλος της.

Και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν το έκρυψε: το ονόμασε ρητά «ορίζοντα τρίτης τετραετίας». Το είπε ότι είναι πρόγραμμα για μετά.

Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι μας το έκρυψε. Το πρόβλημα είναι ότι κάπου ανάμεσα στο βήμα του Βελλιδείου και στο δελτίο των οχτώ, οι δεσμεύσεις έγιναν «μέτρα». Το «θα σας δώσω αν» έγινε «σας δίνω». Και αυτή η μία λεξούλα, το «αν», είναι όλη η διαφορά.